همه زندگی چیزی نیست جز دستی که می گیری

دانش آموز شروع کرد :

بنی آدم اعضای یکدیگرند … که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار … دگر عضوها را نماند قرار

به اینجا که رسید متوقف شد . معلم گفت: بقیه اش رو بخون .

دانش آموز گفت : یادم نمیاد . معلم گفت : یعنی چی ؟ این شعر ساده هم نتونستی حفظ کنی ؟!

دانش آموز گفت : آخه مشکل داشتم . مادرم مریضه و گوشه خونه افتاده . پدرم سخت کار میکنه اما مخارج درمان بالاست .من باید کارهای خونه رو انجام بدم و هوای خواهر و برادرهامو داشته باشم . ببخشید .

معلم گفت : ببخشید! همین ؟! مشکل داری که داری . باید شعرو حفظ میکردی ، مشکلات تو به من مربوط نمیشه !!!

در این لحظه دانش آموز گفت :

تو کز محنت دیگران بی غمی … نشاید که نامت نهند آدمی

شهادت حضرت رقیه سلام الله علیها تسلیت باد

اشاره به اين که حسب و نسب، مقام و مال و پست هاى اجتماعى و رسمى هيچ کدام دليل بر ارزش انسان نيست.

ارزش واقعى انسان را کارهاى مهمى تشکيل مى دهد که از عهده آن بر مى آيد. جراحى بسيار ماهر، معلمى شايسته، شاعرى توانا، نويسنده اى قوى و فقيهى ماهر که مى تواند مردم را به احکام الهى آشنا سازد ارزش آنها به قدر همان کارى است که به خوبى از عهده آن بر مى آيند.

نه تنها در نزد مردم چنين است، در نزد خداوند هم کسانى قيمت و ارزش دارند که اعمال شايسته تر و مجاهدت هاى بيشتر و اصلاحات بهترى انجام مى دهند.

شرح حکمت 81

اى طبیب آن کس که طبیبى ندارد

اى پاسخ ده آن کس که پاسخ ده ندارد

اى یار دلسوز آن کس که دلسوزى ندارد

اى رفیق آن کس که رفیق ندارد

اى فریادرس آن کس که فریادرسى ندارد

اى راهنماى آنکه راهنمایى ندارد

اى مونس آنکس که مونسى ندارد

اى ترحم کننده آن کس که ترحم کننده اى ندارد

اى همدم آن کس که همدمى ندارد منزهى تو

اى که نیست معبودى جز تو فریاد فریاد بِرَهان ما را از آتش

روزی کـــه دل تنــــــــگ میــــشود

بـــــرای عـــــزیزان ســــفر کــــرده

تنهــــــا هدیه ی ما بــــرای آرامـــــش یاران سفرکرده

فاتحــــــه و صــــــلوات در دیار باقیســـت.

روحشان شادو یادشان گرامی

مے گیرم که بخواهند با خون من و

امثال من و شهدایی که با خون خود

راہ کربلای حسین را هموار ڪردند،

به پست و مقام برسند و

از این طریق به آرزوی دیرینه

خود که چپاول کردن اموال

مردم است نائل آیند و بخواهند مثل

زالو خون ملت عزیز و مظلوم را بمکند.

شهید کریم محمدپور

فقط چندی تو مهمانی

به جان و دل تو مهربان باش

رفیقان را مراقب باش

مراقب باش تو به آنی

دل موری مرنجانی

که در آخر تو میمانی

و مشتی خاک که از آنی